Tuesday, 14 March 2017

Photography notes

What is  ISO
 ISO denotes is how sensitive the image sensor is to the amount of light present. For example, in solid daylight you should often never need to go over an ISO of 100. Whereas at night, you might have to set it to around 800.
The only disadvantage of having the ISO higher is that the images are subjected to much more noise.
What Is Shutter Speed?
 Setting the Shutter speed to  decide  the camera how much light want to enter into the camera. A shutter speed of 1/100th of a second is better for shooting high speed action, most commonly sports, whereas as a shutter speed of 30 seconds will allow you to capture photos of light streaks.
The shutter speed is often the most important part of the shot - if you are without a tripod you might find that you cannot go below ¼ second without blurry pictures.
What Is the Aperture?
Aperture lets more or less light into the camera,  the aperture sets the depth of field. When taking portraits you might want the background to be out of focus, so you simply select a larger aperture in order to do this.
In summary, as the iris opening decreases in size, the f-stop number increases.
What About a Flash?
A good photographer should be able to know when to use flash or when it is not suitable. Most cameras have a built in flash, but these are often restricting and only light the objects close to you.
What Is Image Stabilisation?
Image stabilizing is simply a technique to reduce the blurring effects camera shake can have on an image. The image stabilizing is done automatically by the camera or lens.
 What Is a Telephoto Lens?
A telephoto lens is a lens designed to photograph long distances - an average telephoto lens can be from 70-200mm or 100-300mm, some even go up to 500mm.  For Taking Sports Photos using a telephoto lens.
 What Is a Wide Angle Lens?
Wide angles lenses are simply a lens which can photograph a wide area. Landscape photographers might prefer this in order to capture large fields or mountains. A wide angle lens tends to be around 12mm-24mm. The disadvantage is that they don’t really double up as anything else.
This image was shot at 18mm and allows for a large amount of the scene to be captured.
 What Is a Macro Lens?
Macro photography is capturing a subject at life-size or larger. A macro lens helps us achieve this, and a photographer interested in flowers or insects might use one in order to pick up more detail than the human eye can normally see.
 What Is a Fisheye Lens?
Fisheye lenses take extremely wide hemispherical images, and are often used for panoramic photography or to make sport photography more interesting, for example skateboarding. Dedicated fisheye lenses are quite expensive and not very commonly used.
If you want to play around with fisheye images you can get cheap adapters for less than $25 which attach to your current lens.
. What Is a Prime Lens?
A prime lens is simply a lens with a fixed distance, for example 50mm. These lenses are very fast and often have very low apertures. Most beginner’s have a negative view on prime lenses and think they are pointless compared to their 18-55mm kit lens.
Prime lenses teach you to move around and not just rely on your lens; you can often get a much better photo from moving a few steps than simply zooming in.
14. What Is Digital Zoom?
A digital zoom is zooming in on a spot using software on the camera rather than using a lens. Often this makes the images very pixilated and there is a very noticeable loss of quality. Digital zoom tends to be found on compact cameras as they often do not have interchangeable lenses.
If you can zoom in optically it is always the best choice.
16. What is RAW?
RAW is another mode you can shoot in, rather than JPEG. RAW offers many advantages over JPEG; it records all the details for exposure, white balance and more. It makes it easier to edit the photo afterwards if you do need to change anything.
Often RAW is a very rare mode to get on a compact camera but all SLR's can shoot it. For more detail on file formats check out An Introduction to Photo File Formats.
17. What Is Live View?
When purchasing a camera, you might come across the term “live view” this simply means that you view the image you wish to photograph on the camera's LCD screen, then you simply hit the shutter to capture that image. For some, this is preferable to looking through a viewfinder.
18. What About White Balance?
White balance is often ignored by most amateur photographers and just left on automatic. The reason we adjust white balance is to get the colors in your images as accurate as possible. Often the auto mode is good enough, but it can commonly get it wrong. You can set white balance manually, usually to:
  • Tungsten - For indoor lighting, which cools down your photo.
  • Fluorescent – For warming up your photo if under cool lighting.
  • Cloudy – Tends to warm everything up.
  • Flash – Warms up the cool light from your flash.
  • Shade – This will warm things up slightly due to cooler light of the shade.
To the average "point and shoot" photographer, the auto mode is good enough, but keep in mind the other modes if your photos seem to have incorrect colour tints under different environments.
I took each of these photos from the same postion and same settings apart from the white balance. I didn't use a flash (other than on the flash setting):
What Is a UV Filter?
A UV filter is a brilliant piece of kit, which is again often overlooked by beginners. What is does it simply protect the end of your lens from dirt, water and scratches. For a small investment you can help protect your expensive lens.

Like all glass, it's worth buying the best one you can, a cheaper unbranded one from eBay may, in fact, reduce the quality of the images which your camera can shoot. I would recommend a Hoya, Cokin or LEE filter as they are currently the best on the market.



கலை’ என்பது அளவும் பொருத்தமும் தன்னுள் அடக்கி நிற்பது; அதே நேரத்தில் உள்ளத்திற்கு உவகை ஊட்டுவது; உள்ளத்தைத் தன்பால் ஈர்ப்பது, மனிதனது உள்ளத்தைத் தன் வயமாக்கி, நிரம்பி, அவ்வளவோடு நில்லாமல் வெளிப்படும் ஆற்றலே ‘கலை’ என்பது என்று மா. இராச மாணிக்கனார் கூறுகிறார். 
கலையாற்றல் உள்ளத்தை ஈர்க்கும் காவியமாக வெளியிடலாம், கண்ணைக் கவரும் ஓவியமாக வெளிப்படலாம். சிற்பமாக உருக் கொள்ளலாம், கண்ணையும் கருத்தையும் தன்பால் ஈர்க்கும் அழகிய கட்டமாக வெளிப்படலாம். மனிதனின் ஒவ்வொரு அசைவும் ஒவ்வோர் கலையாக உருவெடுக்கிறது. அதன் விளைவாக மாந்தரின் வாழ்வில் பல வகையான கலைகள் வளர்ந்தன.
budda 465
அவ்வாறு வளர்ந்த கலைகளின் எண்ணிக்கை அறுபத்து நான்கு என மணிமேகலை கூறுகிறது. 
மனிதனுடைய மனத்தில் உணர்ச்சியை எழுப்பி அழகையும் இன்பத்தையும் அளிக்கின்ற பண்பு அழகுக் கலைகளுக்கு உண்டு. அந்த அழகுக் கலைகள் ஐந்து வகைப்படும் என்கிறார் மயிலை. சீனி. வேங்கடசாமி. அவை கட்டடக்கலை, சிற்பக்கலை, ஓவியக்கலை, இசைக் கலை, காவியக்கலை.
 கட்டடக் கலையை விட சிற்பக் கலை நுட்பமானது. ‘கல்’ என்னும் பொருளைக் கொண்ட ‘சிலை’ என்பதன் தொடர்பாக ‘சிற்பம்’ எனும் சொல் உருவாயிற்று. இதன் பரிணாம வளர்ச்சியால் அழகுக் கலைகளுள் ஒன்றாக ‘சிற்பம்’ போற்றப்பட்டுச் ‘சிற்பக்கலை’ வழக்கில் வந்துள்ளது. 
சிற்ப உருவங்கள் இரண்டு வகைப்படும். (i). முழு உருவச் சிற்பங்கள், (ii) புடைப்புச் சிற்பங்கள். முழு உருவச் சிற்பங்கள் என்பது, பொருள்களின் முன்புறம், பின்புறம் உட்பட முழு உருவமும் தெரிய அமைக்கப்படுவது, புடைப்புச் சிற்பம் (Bas relief) என்பது பொருள்களின் ஒருபுறம் மட்டுமே தெரியும்படிச் சுவர்களிலும், பலகைகளிலும், கல்லிலும் அமைக்கப்படுவது.

பௌத்த சிற்பக் கலை வரலாற்றுச் சுருக்கம்
புத்தர் மனித உருவில் காட்டாத தொன்மைக் காலத்தில், அதாவது தேரவாத பௌத்தம் பிரிவு காலத்தில், புத்தரின் குறியீடுகளான பாதச் சுவடுகள், தர்மச் சக்கரம், மரம், குடை ஆகியவை சிற்பங்களில் இடம் பெற்றன. 
புத்தரை மனித உருவில் சிற்பமாக வடிக்காத தேரவாத பௌத்தம் வலிமை குன்றியபோது மகாயானப் பிரிவு தோன்றி புத்தரை மனித உருவில் வணங்கத் தொடங்கினர். அப்போது புத்தரின் வடிவங்கள் பௌத்தக் கலை மரபுகளில் தோன்றி வளர்ந்தன. காந்தாரம், மற்றும் மதுரா பகுதிகளில் கி.பி. ஒன்றாம் நூற்றாண்டில் தோன்றி வளர்ந்த பௌத்தக் கலைகள் புத்தரின் வடிவங்களை அறிமுகப்படுத்தின. தொடர்ந்து புத்தர் மற்றும் பௌத்த சமய தெய்வங்களின் உருவ அமைப்பு படிமக் கலை (Iconography) தோன்றியது.
கனிஷ்கர் (கி.பி. 78-120) காலத்தில் உருவான “காந்தாரக் கலை” கிரேக்க இந்தியக் கலப்பு கலந்த கலையாகும். இக்கலையில் புத்தரின் உருவம் வடிக்கப்பட்டது. புத்தரின் முதல் சிற்பம் கனிஷ்கர் காலத்தில் வடிக்கப்பட்டது. எனவே இந்தியாவில் படிமக் கலை கி.பி. ஒன்றாம் நூற்றாண்டிலிருந்து தான் தொடங்குகிறது எனலாம். இக்கால கட்டத்தி லிருந்து புத்தர் கடவுளாக வணங்கப்பட்டார்.
இந்தியாவில் உருவான பௌத்த சிற்பக் கலையானது பௌத்தம் பரவிய ஆசிய நாடுகளுக்கும் சென்றது. மூலக் கருத்துக்களை எவ்வித மாற்றத்துக்கும் உட்படுத்தாமல் அந்தந்த நாட்டுப் பண்பாட்டுக் கூறுகளை இணைத்து அந்தந்த நாடுகளில் பௌத்தக் கலைச் சின்னங்களும், சிற்பங்களும் அமைக்கப்பட்டன.
பௌத்த சமயம் எங்கெல்லாம் ஊடுருவிப் பரவியதோ அங்கெல்லாம் பௌத்தர்களின் கலையும் தொடர்ந்து சென்றது. இந்தியா இதுவரை உருவாக்கிய சிற்பக் கலை பொருள்கள் எல்லாவற்றிலும் நேர்த்தி வாய்ந்தவையாகவும், அழகானவையாகவும், உள்ளவை பௌத்த சிற்பக் கலையே
புத்தரின் சிற்ப வடிவம்
புத்தரது உருவங்கள் பௌத்த குட வரைகளிலும், சைத்தியங்களிலும், தனி சிற்பங்களாகக் காண முடிந்தது.  புத்தரின் உருவம் நின்ற நிலையிலோ, (Sthanaka Standing), அமர்ந்த நிலையிலோ, (Asana - Seated) கிடந்த நிலையிலோ (Sayana- recumbent) வடிவமைக்கப்பட்டன.
நின்ற நிலையிலுள்ள புத்தர் தன் உடல் முழுவதும் அங்கியால் போர்த்தப்பட்டு, ஒரு கையைத் தொங்கவிட்டு மறு கையில் அபயம் ஹஸ்தம் காட்டி நிற்பார் (இடது கை அல்லது வலது கை ஆசீர்வாதம் செய்வது போல்).
அமர்ந்த நிலையில், பொதுவாக தாமரையில் அமர்ந்திருப்பார். இரு கால்கள் குறுக்காக மடக்கி வைத்திருப்பார். கண்கள் பாதியளவு மூடியிருக்கும், மூக்கின் நுனியைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும், காதுகள் துளையிட்டு நீண்டு இருக்கும். மூக்கில் மேல் தடிப்பு காணப்படும். தலைமுடி, சுருள் சுருளாக முடிக்கப்பட்டிருக்கும் அதன் மேல் ஒரு ஞான முடிச்சி (ஒளி வட்டம்) தென்படும். உடல் முழுக்க ஆடையால் போர்த்தப்பட்டிருக்கும் (அங்க வஸ்திரம்).
கிடந்த நிலையில், புத்தரின் பரிநிர்வாணத்தை காட்சிச் சிற்பமாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. புத்தர் படுத்துக்கொண்டு, ஒரு பக்கம் சாய்ந்து, தனது வலது கையை மடக்கித் தலைக்குக் கீழ் தலை யணையில் வைத்திருப்பார். அவரது முகத்தில் கருணையும், அமைதியும் ஒன்று சேர்ந்தது போல் காட்டப்பட்டிருக்கும்.
முத்திரைகள், புத்தர் கரங்களின் முத்திரைகளோடு (mudras) சித்திரிக்கப்படுகிறார்.  ஒவ்வொரு கரத்தின் முத்திரையும் பொருளுடையது. பௌத்தத்தில் பல தெய்வங்கள் பல்வேறு வகைகளான கரங்களின் முத்திரைகளோடு சித்திரிக்கப்படுகிறார்கள். முத்திரை பட்டியல் மிகவும் நீளமானது. அதில் சிறப்பாக ஆறு முத்திரைகள் புத்தரைச் சித்திரிப்பதற்காகவே தொடர்ந்து கையாளப்படுகின்றன.
(1)          தியான முத்திரை - தியான சமாதியில் ஆழ்ந்து திளைத்திருக்கும். தத்துவார்த்தமாக, மெய் ஞானப் பேற்றினை அடைந்திருப்பதை இந்த முத்திரை குறிக்கின்றது.
(2)          வரத முத்திரை- இந்த முத்திரை தானத்தையும், தாராள மனத்தையும் குறிக்கின்றது. வேண்டிய வரம் அல்லது நல்லாசி இதன் மூலம் வழங்கப்படுகிறது.
(3)          அபய முத்திரை           -பயமின்மையைக் குறிக்கின்றது. (பயம், அச்சம், கவலை, திகில், இடர் தவிர்த்தல்)
(4)          விதர்க்க முத்திரை-அறிவு பூர்வமாக ஆராய்ந்து விளக்குதல்
(5)          தர்மச் சக்கர முத்திரை-சரியாகக் கூறின் தர்மச் சக்கரப் பரிவர்த்தன முத்திரை சாரநாத்தில் புத்தரின் முதல் பேரூரை விளக்குதல்
(6)          பூமிஸ் பர்ச முத்திரை-எதற்கும் கலங்காத மன உறுதியைக் குறிக்கின்றது.
பௌத்த சிற்ப வகைகள்
மிக முக்கியமான பௌத்த சிற்ப வகைகள் சிலவற்றை சுருக்கமாகக் காணலாம்.
(i) காந்தார சிற்பங்கள்
கிரேக்க - இந்தியக் கலைப் பண்புகளின் கலப்பின் எழிலாக வளர்ந்தது. கிரேக்க - உரோமக் கலைஞர்களால் வளர்க்கப்பட்டு, இந்தியாவில் நுழைந்து கனிஷ்கர் ஆட்சியில் புது மெருகுடன் சிறப்புற்றோங்கியது. பொதுவாக காந்தார புத்ர சிற்பங்களில் அபய, தியான, தர்மச் சக்கர, பூமிஸ்பர்ச முத்திரைகளைக் காட்டும். காந்தாரச் சிற்பங்களின் சிறப்பே உருவ அமைதிகளை (Iconography) உருவாக்குவதேயாகும். கி.பி. ஒன்று முதல் மூன்று நூற்றாண்டுகளில் இக்கலை சிறப்பாக வளர்க்கப்பட்டது.
(ii) மதுரா சிற்பங்கள்
சிவப்பு மணற் கற்களால் (Spotted Red stone) உருவாக்கப்பட்டவை. எளிதில் இனம் காண முடியும். புத்தரின் உருவங்கள் மட்டுமின்றி, போதி சத்துவர் உருவங்களும், இயக்கியர், இயக்கர் உருவங்களும் அழகாக வடிக்கப்பட்டன. மதுரா கலைக் குழுவினர், தொன்மையான இந்திய மரபுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தனர்.
(iii) அமராவதி சிற்பங்கள்
அமராவதி சிற்பங்கள் பெரும்பாலும் வெள்ளை சலவைப் பாறையில் உருவாக்கப்பட்டவை. மிக நுண்ணிய வேலைப்பாடுகளுக்கு அமராவதி சிற்பங்கள் புகழ் பெற்றவையாகும்.
(iv) அஜந்தா சிற்பங்கள்
புத்தரின் பல்வேறு நிலைகள், தோற்றங்கள் அஜந்தாவில் அழகிய சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பட்டு நேர்த்தியாகக் காட்சியளிக்கின்றன. அஜந்தா சிற்ப வடிவங்களெல்லாம் மனித இயல்புக்குரிய மென்னு ணர்ச்சியுடன் படைக்கப்பட்டிருப்பதால், இந்திய பௌத்தக் கலையில் சிறப்பிடம் பெற்றுள்ளது.
(v) எல்லோரா சிற்பங்கள்
எல்லோராவில் 34 குடவரைகள் இருக்கின்றன. இதில் 12 குடவரைகள் பௌத்த சமய குடவரைகள். குடவரை எண் 2-இல் சிம்மாசனத்தில் பெரிய அளவில் புத்தர் சிற்பம் உள்ளது. குடவரை 5-இல் புத்தரின் அமர்ந்த நிலைச் சிற்பம் காட்சியளிக்கிறது. குடவரை 10-இல் போதி மரத்தடியில் அவலோகிதேசுவரர் மற்றும் தைத்ரேயர் ஆகியோருடன் பெரிய அளவில் உட்கார்ந்த நிலையில் புத்தர் சிற்பம் காணப்படுகிறது. இவை தவிர போதி சத்துவர்களின் சிற்பங்களும் உண்டு.
(vi) காஞ்சி, நாகை - புத்தர் சிற்பக் கலை மரபு
வட இந்தியாவில் குஷானியச் சிற்ப மரபு, அமராவதி சிற்ப மரபு, குப்தர் கால சிற்ப மரபு என்று பேசப்படுவதைப் போல் தமிழ்நாட்டில் பல்லவ சிற்ப மரபு, சோழர் சிற்ப மரபு, பாண்டியர் சிற்ப மரபு, விசய நகர சிற்ப மரபு என்று பேசுவதுண்டு. இவைகளில் பௌத்த சிற்பக் கலை வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் பெறுவது காஞ்சியும் நாகையும் ஆகும்.
காஞ்சியில் ஏராளமான புத்தர் சிற்பங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஏகாம்பரநாதர் கோயில், கருக்கினில் அமர்ந்தாள் அம்மன் கோயில், கச்சு பேசுவரர் கோயில், வைகுந்தப் பெருமாள் கோயில், காமாட்சி அம்மன் கோயில், காஞ்சி ஆர்ப்பாக்கம் ஆதிகேசவப் பெருமாள் கோயில், காஞ்சி புத்தாகரம் பெருமாள் கோயில் போன்ற கோயில்களில் இன்றும் புத்தர் சிற்பங்களைக் காணலாம்.
நாகையில் 350 புத்தரின் செப்புத் திருமேனிகள் 1856 முதல் 1934 வரை தோண்டி எடுக்கப்பட்டன. பல்லவ மன்னன் நந்திவர்ம பல்லவன் வைணவத்தை ஆதரிக்கத் தொடங்கிய காலத்தில் தான் திருமங்கை ஆழ்வார், நாகப் பட்டணத்திலிருந்து புத்தரின் பொற் சிலையை எடுத்துச் சென்று உருக்கி திருவரங்கக் கோயிலின் மூன்றாவது பிரகாரத்தை கட்டப் பயன்படுத்தி இருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.
இவை தவிர, தமிழ்நாட்டில் பல்வேறு இடங் களில் புத்தர் சிலைகள், சிற்பங்கள் தொடர்ந்து அவ்வப்போது கண்டெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன.
மேலும், அவலோகிதேசுவரர், மஞ்சுஸ்ரீ, மைத்ரேயர், வஜ்ரபாணி போன்ற போதி சத்து வர்களின் சிற்பங்களும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. பல பௌத்த பெண் தெய்வங்களும் சிற்பங்களில் இடம் பெற்றன. இவர்கள் பௌத்த சக்திகள் என அழைக்கப்படுகின்றனர்.
இந்தியாவில் பௌத்த சிற்பக் கலை, கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டில் மௌரியர் ஆட்சியில் தொடங்கி கி.பி. 12-ஆம் நூற்றாண்டில் பீகார் வங்காளத்தை ஆண்ட பாலர், சேனர் ஆட்சி வரை தொடர்ந்து வளர்ச்சியடைந்து வந்துள்ளது. இவை தவிர தொன்மை மிகு பௌத்தக் கலைக்கூறுகள், ஜாவா, தாய்லாந்து, இலங்கை, சீனா, ஜப்பான், கொரியா, பர்மா, திபெத், நேபாளம் போன்ற ஆசிய நாடுகளில் நிலைநிறுத்திக் கொண்டு சாதனை படைத்து வருகிறது. எனவே ஆசிய நாடுகளில் பௌத்த சிலை, சிற்பங்களைப் பற்றி சுருக்கமாகக் காணலாம்.
ஜாவாவில் உள்ள போராபுதூரில் உள்ள ஸ்தூபம் ஆசியாவிலேயே சிறந்த பௌத்த சமயக் கலை சின்னமாகும். பௌத்தக் கட்டடக் கலைகளும், சிற்பக் கலைகளும், உன்னத நிலையைக் காட்டும் சின்னம் இந்த ஸ்தூபம்தான். போராபுதூரில் உள்ள சிற்பங்கள் குப்தர் காலத்துச் சிற்பக் கலையை ஒத்துள்ளன. இங்கு தங்கம், வெள்ளி, தந்தம், மரம் போன்றவற்றிலான புத்தச் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.
தாய்லாந்து பௌத்த சிற்பங்களின் உறைவிடம், பௌத்த சிற்பங்களின் பூமியாகக் கருதப்படுகிறது. இந்தியாவிலும் மற்ற இடங்களிலும் பௌத்தக் கலை பின்னடைந்த போது, தாய்லாந்தில் தொடர்ந்து வளர்ச்சியடைந்து வருகிறது. இங்கு பௌத்த சிற்பங்களின் எண்ணிக்கை அதிக அளவு உள்ளன.
கி.பி. 3-4ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சுண்ணாம்புக் கல்லாலான புத்தரின் நின்ற கோலச் சிற்பம், இலங்கை அனுராதபுரம் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. கி.பி. 7-8 மற்றும் கி.பி. 8-9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த புத்தரின் சிற்பங்களும் இங்குக் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. கி.பி. 12ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வெவ்வேறு விதமாக அமைக்கப்பட்டுள்ள நான்கு சிற்பங்கள் இலங்கையின் மத்திய வடக்குப் பகுதியில் உள்ள “பொலன்னருவா” பகுதியில் காணலாம்.
இவற்றில் ஒன்றில் புத்தர் தியான நிலையில் அமர்ந்து உள்ளார். மற்றொன்றில் நின்று கொண்டுள்ளார். மூன்றாவது சிற்பம் சமய நிலையில் உள்ளார். நான்காவது 46 அடி நீளமுள்ள புத்தரின் பரிநிர்வாணச் சிற்பமாகும். இதனைப் போன்ற பிரமாண்டமான புத்தர் சிற்பம் இந்தியாவில் இல்லை. இலங்கையில் தொடர்ந்து பௌத்த சிற்பக் கலை வளர்ச்சி பெற்று வருகிறது.
கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் சீனாவை ஆட்சி செய்த சூய் அரச வம்சத்தின் காலத்தில் புத்தர் சிலைகளை தங்கம், வெள்ளி, மரம், கல், யானைத் தந்தம் ஆகியவற்றில் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். சீனாவில் காணப்படும் பௌத்த சிற்பங்கள் தரத்தன்மையும் வளமையும் கொண்டதாகும்.
கி.பி. 743க்கும் 749க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் தான் சீனாவில் உலகிலேயே மிகப்பெரிய புத்தரின் செப்புத் திருமேனி வார்க்கப்பட்டது. ஜப்பானில் கோயில் கட்டுவதற்கும், சிற்பங்களை உருவாக்குவதற்கும் அதிகமாக மரமே பயன் படுத்தப்பட்டது. ஜப்பானில் இன்றும் 72000 தொன்மையான கருவறைகளும் கோயில்களும், மடாலயங்களும், சிற்பங்களும் ஓவியங்களும் காணமுடியும்.
கொரியாவில் பாப்ச்சுசா (Popchusa) கோயிலில் மிக உயரமான நின்ற கோலத்தில் புத்தர் வடிவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. வருங்கால புத்தரான மைத்ரேயரின் சிற்பம் கொரியாவில் மிகவும் சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது. மைத்ரேயரின் அற்புதமான செப்புப் படிமங்கள் கொரியாவில் பல கோயில்களில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. தொடர்ந்து கொரியாவில் பௌத்தக் கலை, வளர்ச்சி பெற்று வருகிறது.
பர்மாவின் பௌத்த சிற்பங்கள் புத்தரின் ஜாதகக் கதைகளைக் கூறுகின்றன. புத்தரின் வாழ்க்கை வரலாற்றைக் கூறும் சிற்பங்கள் பகானில் ஆனந்தா கோயிலில் உள்ளன. பர்மா பௌத்த சமயத்தின் அடையாளச் சின்னமாகும்.
தொன்மையான திபெத்திய பௌத்த சிற்பங்கள் கி.பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவையாகும். திபெத்திய சிற்பங்களில் குறிப்பிடத்தக்கவை நியூயார்க்கில் தனிநபர் பாதுகாப்பில் உள்ள புத்தரின் மும்மூர்த்தி சிற்பமும், இலண்டன் விக்டோரிய ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள புத்தரின் வாழ்வு நிகழ்ச்சிகளைக் காட்டும் சிற்பத் தொகுதி சிறப்பு வாய்ந்ததாகும்.
நேபாளத்தில் லும்பினியா வனத்தில் புத்தர் பிறந்தார். தொன்மையான பௌத்த சிற்பங்களில் குறிப்பிடத்தக்கவை பாஸ்டன் கலையியல் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள செப்புத் திருமேனிகள் ஆகும். நேபாளத்து சிற்பங்களில் பிரபாவளி அமைப்பது அரிதாக உள்ளது. கி.பி. 14-ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த அமர்ந்த நிலையிலான அவலோகிதேசுவரர் சிற்பம் பாதனில் உள்ள தங்க விகாரத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இது நேபாளக் கலை நுட்பத்தைக் கொண்டதாகும். இங்கு புத்தரின் வெவ்வேறு உருவங்களும், பெண் தெய்வ உருவங்களும் காணலாம்.
உலகிலேயே புத்தருக்குத்தான் அதிகமான சிற்பங்கள் இருக்கின்றன. மக்களின் பாராட்டைப் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவோ, சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்க வேண்டும் என்பதற்காகவோ, இன்ப நுகர்வுகளை வெளிக்காட்டவோ பௌத்தக் கலை உருவாக்கப்படவில்லை. மனிதன் தன்னுடைய கலையுணர்ச்சிகளுக்கும் அது உணர்வுகளுக்கும் சீரிய வகையில் வடிவம் கொடுத்துத் திறமைகளை வெளிப்படுத்துவதின் மூலம் தன்மையும் தன் சமுதாயத்தையும் முழு நிறைவுபடுத்திக் கொள்ள பௌத்தக் கலை பயன்பட்டது எனலாம்.
பௌத்த சமயம் எங்கெல்லாம் செழிப்புற்று வளர்ந்ததோ, அங்கெல்லாம் பௌத்தர்களின் கலையும் அதன் மூலக்கூறு மாறாமல் வளர்ந்தது, அதன் விளைவாக புதிது புதிதாகப் படைக்கும் திறமை கொண்ட சமயக் கலைஞர்கள் வளர்ந்தார்கள்.
தன்னைப் பின்பற்றுபவர்களின் கலையுணர்ச்சி களுக்கும், அக ஆன்மீக ஆர்வங்களுக்கும் தகுந்த வடிகால்களை அமைத்து வழங்கி அவர்களைத் திருப்தி செய்வதில் பௌத்தம் எந்த வகையிலும் தனது அடிப்படைக் கொள்கைகளிலிருந்து பிறழவில்லை. பௌத்தரைப் பொருத்தவரை இன்ப நுகர்வுகளில் திளைத்திருப்பது எதிர்மறையானதாகும்.
கற்பனைப் புனைவுகள் இல்லாது உள்ளதை உள்ளவாறு காட்டுவது பௌத்த சிற்பங்களும் சிலைகளும் ஆகும்.
பயன்படுத்திய நூல்கள்:
                மா. இராச மாணிக்கனார், தமிழகக் கலைகள், முல்லை பதிப்பகம், சென்னை 40, 2010
                தமிழ்நாட்டு வரலாறு, சங்க காலம் (வாழ்வியல்) வெளியீடு, தமிழ் நாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனம், சென்னை, 1983.
                மயிலை. சீனி. வேங்கடசாமி, தமிழர் வளர்த்த அழகுக் கலைகள், பாவை பப்ளிகேஷன்ஸ் ஆகஸ்ட் 2008.
                செ. வைத்தியலிங்கன், சிற்பக்கலை, மெய்ப் பன் பதிப்பகம், சிதம்பரம், 2003.
                பி. கோதண்டராமன், இந்தியக் கலைகள், என்.சி.பி.எச். வெளியீடு, 2009.
                D.D. Kosambi, An Introduction to the study of Indian History, 1999
R.S. Guptea, Iconography of the Hindus Buddiests and Jains, D.B. Tarpore vala sons & co private Ltd., Bombay- 1, Second Edition, 1980
K.Walton dobbins, The Stupa and vihara of Kanishka I, The Asiatic society, I park street, Kolkota - 84, July 2012
                ராகுல் சாங்கிருத்யாயன், தமிழாக்கம் எத்திராநூங்லு, ஆர்.பார்த்தசாரதி, பௌத்த சமய தத்துவ இயல், என்.சி.பி.எச் வெளியீடு, 1955
                Perciz N. Peerozsaw Dubash, Hindoo Art in its social, setting Asian Educational services, New Delhi 1979
P. Lakshmi Narasu, What is Buddhim, Samyak Prakashan, New Delhi- 63
R.C. Majumdar, General Editor, The History and culture of the Indian people, The age of Insperial unity, Bharatiya Vidya Bhavan, Bombay.
Subhadra sen Gupta, Nirvana- Buddhist Piligramges in India, Rupa & Co, New Delhi - 110002.
                கு.சேதுராமன், பௌத்த சமயக் கலை வரலாறு, என்.சி.பி.எச். வெளியீடு
                க. குளத்தூரான், பௌத்தமும் கலைகளும், ராஜாமணி வெளியீட்டகம், தஞ்சை
                கோ. தங்கவேலு, இந்திய வரலாறு - ஐ, பழனியப்பா பிரதர்ஸ், சென்னை - 2009
                எம்.சாலமன் பெர்னாட்ஷா,
ஞ.முத்துக்குமரன் இந்தியக் கலை வரலாறு, என்.சி.பி.எச் வெளியீடு, 2012
                T.N. Mishra, Buddist Tantra and Buddhist Art, D.K. Print world (P) Ltd, New Delhi – 110015
Sanghamitra Sharma, Legacy of the Buddha, The Universal Power of Buddha EEshwar, Mumbai     
ஸீபா, இந்திய சிற்பங்கள், பண்மொழி பதிப்பகம், சென்னை – 4
                ஆழி.வே. ராமசாமி, அஜந்தாவும் எல்லோ ராவும், சித்ரகலா பதிப்பகம், நாகப்பட்டினம்,
                C. Minakshi Administration and Social life under the Pallavas, Madras, 1977http://www.vikatan.com/news/spirituality/71459-samanar-statues-in-dilapidated-state.html

Sunday, 12 March 2017

Indian Architecture

Architecture is not a modern phenomenon. It began as soon as the early cave man began to build his own shelter to live in. Man first began to create and fix his own shelter when he stepped out from the natural habitat of dense jungle covers. Thus emerged architecture is a combination of needs, imagination, capacities of the builders and capabilities of the workers.

Architectural Forms and Construction Details:
Indian Architecture evolved in various ages in different parts and regions of the country. Naturally, the emergence and decay of great empires and dynasties influenced the growth and shaped the evolution of Indian architecture. The art of sculpture began in India during the Indus Valley civilization which encompassed parts of Afghanistan, Pakistan and north-west India as far south as Rajkot. Excavations at Indus valley sites at Mohenjo-daro and Harappa in modern-day Pakistan have uncovered a large quantity of terracotta sculpture and, featuring images of female dancers, animals, foliage and deities

HARAPPAN PERIOD and Architecture
 The excavations at Harappa and Mohenjodaro and several other sites of the Indus Valley Civilisation revealed the existence of a very modern urban civilisation with expert town planning and engineering skills. The very advanced drainage system along with well planned roads and houses show that a sophisticated and highly evolved culture existed in India before the coming of the Aryans.

Image result for harappan architecture

 The Harappan people had constructed mainly three types of buildings-
·        dwelling houses
·        pillared halls and
·        public baths.
 Main features of Harappan remains are: 1.
·        All the sites consisted of walled cities which provided security to the people.
·        The cities had a rectangular grid pattern of layout with roads that cut each other at right angles.
·        The Indus Valley people used standardised burnt mud-bricks as building material.
·        There is evidence of building of big dimensions which were public buildings, administrative or business centres, pillared halls and courtyards, There is no evidence of temples.
·        Public buildings include granaries which were used to store grains which give an idea of an organised collection and distribution system.
·        public bathing place shows the importance of ritualistic bathing and cleanliness in this culture.
·        It is significant that most of the houses had private wells and bathrooms.
 The world’s first bronze sculpture of a dancing girl has been found in Mohenjodaro.
The Vedic Aryans who came next, lived in houses built of wood, bamboo and reeds; the Aryan culture was largely a rural one. Aryans used perishable material like wood for the construction of royal palaces which have been completely destroyed over time.
 The most important feature of the Vedic period was the making of fire altars which soon became an important and integral part of the social and religious life of the people even today.
Mauryan Sculpture: Pillars of Ashoka (3rd Century BC)
The story of monumental stone sculpture begins with the Maurya Dynasty, when sculptors first started to carve illustrative scenes from India's three main religions - Hinduism, Jainism and Buddhism.
 Jainism, a peace-loving culture founded by Mahavira during the 6th century BC. Later, a third religious system called Buddhism appeared, based on the teachings of Gautama Buddha (also known as Siddhartha Gautama, or Buddha), a sage who lived and taught in eastern India during the 5th century BC.
One of the earliest Mauryan patrons of the arts was Emperor Ashoka who decided to spread the Buddhist faith through the construction of 85,000 stupas or dome-shaped monuments, decorated with Buddhist writings and imagery engraved on rocks and pillars. The finest example is probably the Great Stupa at Sanchi, whose carved gateways depict a variety of Buddhist legends. It is believe that Mauryan sculpture was influenced by Ancient Persian Art . Other animal images used on the pillars, include bulls  and elephants .
Ajanta Caves (c.200 BCE - 650 CE)
Located in a remote valley in the Aurangabad district of Maharashtra, Western India, the Ajanta Caves are world famous for their cave art - paintings and carvings illustrating the life of Buddha. There are some 29 rock-cut caves in total, five of which were used as temples or prayer halls, and twenty-four as monasteries.
The parietal art at Ajanta includes some of the finest masterpieces of Buddhist iconography in India. In addition to numerous serene statues of Buddha, the Ajanta sculptures include intricate images of animals, warriors, and deities while the paintings depict tales of ancient courtly life and Buddhist legend. The Ajanta Caves were gradually forgotten until 1819, when they were accidentally rediscovered by a British officer during a tiger-hunt. Since 1983, the Ajanta Caves have been a UNESCO World Heritage Site.

Kushan Empire Sculpture (1st–6th century)
Next two distinctive schools of Buddhist visual art emerged during the Kushan Empire in eastern Afghanistan, Pakistan and north-western India, during the 1st century CE.
The first, known as the Gandhara school (flourished 1st-5th century), was centered around Peshawar. The Gandhara school was noted for its Greco-Roman style of Buddhist sculpture, partly due to the conquests of Alexander the Great in the region and the resulting legacy of Hellenistic art (c.323-30 BCE), as well as the active trade between the territory and Rome. Borrowing heavily from classical Greek sculpture as well as Roman sculpture, Gandharan artists depicted Buddha with a youthful Apollo-like face, complete with Roman nose, dressed in toga-style garments like those seen on Roman imperial statues. The most common material used by Gandharan sculptors was dark grey or green phyllite, grey-blue mica schist, or terracotta. Their significance lies in the fact that they gave Buddha a human figure.

The second, located south of New Delhi in Uttar Pradesh, was the Mathura school (flourished 1st–6th century). In contrast, the Mathuran school is associated with native Indian traditions that emphasized rounded or voluptuous bodies adorned with minimal clothing, typically carved out of mottled red sandstone from local quarries.

Emergence of Buddhism and Jainism helped in the development of early architectural style.The Buddhist Stupas were built at places where Buddha’s remains were preserved and at the major sites where important events in Buddha’s life took place.

  1. STUPAS were built of huge mounds of mud, enclosed in carefully burnt small standard bricks. One was built at his birthplace Lumbini 
  2. the second at GAYA where he attained enlightenment under the Bodhi Tree,
  3.  the third at SARNATH where he gave his first sermon 
  4. and the fourth at KUSHINAGAR where he passed away attaining Mahaparinirvana at the age of eighty. 
  5. Buddha’s burial mounds and places of major events in his life became important landmarks of the significant architectural buildings in the country. These became important sites for Buddha’s order of monks and nuns - the sangha. While Buddhists and Jains began to build STUPAS, VIHARAS AND CHAITYAS, the first temple building activity started during the Gupta rule.

Characteristics of Jain sculpture
Practiced in India since the 6th century BCE, Jainism is a religion that advocates non-violence towards all living things, along with an austere lifestyle. The word "Jainism" comes from from jina (meaning liberator or conqueror), the name given to the 24 main adepts and teachers of this faith. Also known as also known as tirthankaras (river-forders), these 24 individuals are the principal focus of Jain sculpture. The highest form of life in Jainism is the wandering, possessionless, and passionless ascetic, which is why jinas are typically portrayed in statues or reliefs as itinerant beggars or yogis. Invariably they are depicted in only two positions: either sitting in the lotus posture (padmasana) or upright in the Jain body-abandonment posture (kayotsarga).

Hindu Sculpture of the Gupta Empire (flourished 320-550)

 The Gupta era is often referred to as the Classical or Golden Age of India, and was characterized by extensive inventions and enormous progress in technology, engineering, literature, mathematics, astronomy and philosophy, that laid the basis for what is generally termed Hindu culture. During this period, Hinduism became the official religion of the Gupta Empire, which saw the emergence of countless images of popular Hindu deities such as Vishnu, Shiva, Krishna and the goddess Durga. But the period was also a time of relative religious tolerance: Buddhism also received royal attention, while Jainism also prospered. In fact, thanks to the influence of the Mathura school, the Gupta era is associated with the creation of the iconic Buddha image, which was then copied throughout the Buddhist world. The Gupta style of sculpture remained relatively uniform across the empire.. The most innovative and influential artistic centres included Sarnath and Mathura. The Gupta idiom spread across much of India, influencing artists for centuries afterward. It also spread via the trade routes to Thailand and Java, as well as other countries in South and Southeast Asia.

An important phase of Indian architecture began with the Mauryan period.

In the Mauryan period (322-182 BC) especially under Ashoka architecture saw a great advancement. Mauryan art and architecture depicted the influence of Persians and Greeks. During the reign of Ashoka many monolithic stone pillars were erected on which teachings of ‘Dhamma’ were inscribed. The highly polished pillars with animal figures adorning the top (capitals) are unique and remarkable. The lion capital of the Sarnath pillar has been accepted as the emblem of the Indian Republic. Each pillar weighs about 50 tonnes and is about 50 ft high. The stupas of Sanchi and Sarnath are symbols of the achievement of Mauryan architechture.

The blending of Greek and Indian art led to the development of GANDHARA ART which developed later. The other schools of art and architecture were the indigenous Mathura school and Amaravati school. A large number of statues of the Buddha were built by the artisans of these schools specially after first century AD under the influence of the Kushanas.

Under the GANDHARA SCHOOL of art life-like statues of Buddha and Bodhisattavas were made in the likeness of Greek gods even, though the ideas, inspirations and subjects were all Indian. Rich ornaments, costumes drapery were used to impart physical beauty. The sculptures were in stone, terracotta, cement like material and clay.
Image result for cave sculpture 
Cave architecture
 The development of cave architecture is another unique feature and marks an important phase in the history of Indian architecture. More than thousand caves have been excavated between SECOND CENTURY BC AND TENTH CENTURY AD. Famous among these were
UDAYGIRI CAVE of Orissa. These are Buddhist viharas, chaityas as well as mandapas and pillared temples of Hindu gods and goddesses.
THEKAILASH TEMPLE AT ELLORA built by the Rashtrakutas and
the RATHA TEMPLES OF MAHABALIPURAM built by the Pallavas are other examples of rock-cut temples.  In southern India the Pallavas, Cholas, Pandyas, Hoyshalas, Later the Rulers Of The Vijaynagar kingdom were great builders of temples.
The PALLAVA rulers built the shore temple at Mahabalipuram.  Pallavas also built other structural temples like KAILASHNATH TEMPLE AND VAIKUNTHA PERUMAL TEMPLES at Kanchipuram.

Pallava and Pandya Sculpture from South India (600-900)
Image result for Kailasanatha temple in KanchipuramNearly all the sculpture created in southern India during the 7th, 8th and 9th centuries, is associated with the Pallavas or the Pandyas - the two most important Hindu dynasties of the time. Pallava rule was centered on the eastern coastline and included the city of Mamallapuram, in the Kancheepuram district of Tamil Nadu, which was famous for being the site of the carved-stone cliff created by Pallava kings in the 7th century. The Pallava era is significant for marking the transition from rock-cut architecture to stone temples. Its best-known achievements include the Kailasanatha temple in Kanchipuram (685-705) noted for its huge pillars ornamented with multi-directional carvings of lions, and the Shore Temple at Mahabalipuram (7th century), overlooking the Bay of Bengal, which was decorated with copious stone statues and reliefs of Vishnu, Shiva, Krishna and other Hindu deities.
The Pandya dynasty, based further south in the vicinity of Madurai, Tamil Nadu, ruled parts of South India from 600 BCE to first half of the 14th century CE. Like the Pallavas, the Pandyas were famous for their rock-cut architecture and sculpture. The latter is exemplified by the granite statue of a Seated four-armed Vishnu (770-820), now in the Metropolitan Museum of Art, New York.

Chola Bronze Sculpture of South India, Sri Lanka (9th-13th century)
From the late 9th century to the late 13th century the Chola dynasty ruled much of south India, Sri Lanka and the Maldive Islands from their base near Thanjavur on the southeastern coast. Chola kings were active patrons of the arts, and during their reign they built a number of large stone temple complexes decorated throughout with stone carvings of Hindu deities. However, Chola art is best-known for its temple bronze sculpture of Hindu gods and goddesses, many of which were designed to be carried in local processions during temple festivals. Cast using the lost-wax method, Chola bronzes were admired for their sensuous figures as well as the detail of their clothing and jewellery. It is worth remembering that when these images were worshipped in the temple or during processional events, they were lavishly adorned with silk cloth, garlands, and jewels. The Chola style of sculpture was greatly admired for its elegance and grace, but especially for its vitality - an attribute conveyed through facial expression, posture and movement. Even though bronze sculpture was well established in south India before the Cholas, a much greater number of bronze statues were created during the Chola period. Chola Hindu sculpture features countless figures of Shiva, often accompanied by his consort Parvati; Vishnu and his consort Lakshmi; the Nayanmars, other Saiva saints and many other Hindu divinities.  The CHOLAS built many temples most famous being the BRIHADESHWARA TEMPLE AT TANJORE. The Cholas developed a typical style of temple architecture of south india called THE DRAVIDA STYLE, complete with Vimana Or Shikhara, high walls and the gateway topped by gopuram.

Image result for MUGHALS sculpture

From 1526 until 1857, much of northern India was ruled by the Mughals, Islamic rulers from Central Asia. During this era, the principal artistic activity was painting, while metalwork, and ivory carving as well as marble sculpturealso flourished..
The Mughal Emperor Akbar was an enthusiastic patron of stone carving. He commissioned statues of Jai Mal and Fatha (Rajput heroes of Chittor) shown sitting on elephants, to guard the gate of the Agra Fort.
Emperor Jahangir erected two life-size marble statues of Rana Amar Singh and his son Karan Singh in the palace garden at Agra.
In general, Mughal rulers were great admirers of relief sculpture (including abstract work as well as naturalist depictions of flowers, butterflies, insects and clouds) which was regarded as an essential element of Mughal architecture, and embellished their buildings with a wide variety of this type of decorative art: an example being the 50 varieties of marble carving on the walls of Akbar's tomb at Sikandra
The first building of this rule was HUMAYUN’S TOMB at Delhi. In this magnificent building red stone was used. It has a main gateway and the tomb is placed in the midst of a garden. Akbar built forts at Agra and Fatehpur Sikri.
The tomb of Salim Chishti, Palace of Jodha Bai, Ibadat Khana, Birbal’s House and other buildings at Fatehpur Sikri reflect a synthesis of Persian and Indian elements  Fatehpur Sikri is a romance of stones.. During the reign of Jehangir, Akbar’s Mausoleum was constructed at Sikandra near Agra. He built the beautiful tomb of Itimad-ud-daula which was built entirely of marble.
Shahjahan was the greatest builder amongst the Mughals. The Red Fort and Jama Masjid of Delhi and above all the Taj Mahal are some of the buildings built by Shahjahan. The Taj Mahal, the tomb of Shahjahan’s wife, is built in marble and reflects all the architectural features that were developed during the Mughal period.. The Mughal style of architecture had a profound influence on the buildings of the later period. The buildings showed a strong influence of the ancient Indian style and had courtyards and pillars. For the first time in the architecture of this style living beings- elephants, lions, peacocks and other birds were sculptured in the brackets

Image result for CHURCH OF SAINT FRANCIS The colonial influence can be seen in office buildings. Europeans who started coming from sixteenth century AD constructed many churches and other buildings. Portuguese built many churches at Goa, the most famous of these are BASILICA BOM JESUS and the CHRUCH OF SAINT FRANCIS. The British also built administrative and residential buildings which reflect their imperial(royal) glory. Some GREEK AND ROMAN INFLUENCE can be observed in the pillared buildings.
The Victoria Memorial in Calcutta, the former capital of British India, is a huge edifice in marble. Some GOTHIC ELEMENTS can be seen in the church buildings like St. Paul’s Cathedral in Calcutta. The British also left behind impressive railway terminals like the Victoria Terminus in Mumbai.

Source: http://www.visual-arts-cork.com/east-asian-art/indian-sculpture.htm